geen categorie

1 jaar

Een rumoerig jaar in 1 foto. Eind juli 2018 vs vandaag. Wat kan er veel veranderen in een jaar tijd.


– Met een zware depressie Wouter een half jaar ondersteund en gesupport op uitzending. Elke week pakketjes verstuurd en naar de verschillende bijeenkomsten geweest.

– Nieuwe medicijnen gekregen waar een intensief dieet bij hoort. Een dieet wat niet altijd overeenkomt met gezond eten. De combinatie dieet, gezond en goedkoop is vaak onmogelijk.

– Besloten af te willen vallen en weer fit te worden door een combinatie van gezond eten en sporten.

Een roadtrip naar scandinavie gedaan, samen met Athos waarin ik het erg zwaar heb gehad. Ik besef me nu pas hoe uitzonderlijk het is dat ik die reis op dat moment heb gemaakt.

– Met veel bloed, zweet, tranen en strijd structuur in m’n dag weten te brengen, sport opgepakt en voorzichtig uit de depressie geklommen. Geprobeerd te integreren in Steenwijk. Yoga uitgeprobeerd, bestuurslid geworden van Kennis Netwerk Steenwijkerland, cursus Spaans begonnen en kickboksen opgepakt.

– Alleen voor de gezamenlijk hond gezorgd, opgevoed, naar cursussen met hem gegaan en gezorgd dat de puppy een lieve en stabiele jonge hond is geworden.

– Een behoorlijk aantal stappen terug gedaan toen Wouter terug kwam van uitzending en onze relatie werd beëindigd, ik naar Gouda verhuisde en alles weer opnieuw heb moeten opbouwen.

– Weer opnieuw op wachtlijsten gezet om de zorg te krijgen die ik in Steenwijk al kreeg. Zelf maar gaan regelen wat ik nodig heb, zowel fysiek als mentaal.

– Erachter gekomen dat ik een heel creatief persoon bent. Ik heb mijn eigen tuin verbouwd, het 1 en ander in huis gedaan, begonnen met acrylverven en designs ontworpen voor o.a. kleding.

– Na 7 jaar, 3 operaties en vele ontstekingen eindelijk poliepvrij verklaard.

– Een leven opgebouwd in mn nieuwe huis en nieuwe stad met sport, familie, stadswandelingen, leuke buren en vrienden in de buurt. Een eigen leven waarin ik voorop sta, met mensen om me heen die belangrijk zijn voor mij.


Ik heb nog even te gaan maar een lange weg is het al niet meer. Ik ben al zoveel verder dan dat in Steenwijk was. Ik ben dankbaar voor alle mensen die juist in deze periode er voor mij zijn en mij het gevoel geven dat ik er niet alleen voor sta. Het is zwaar, het is een strijd. Er is verdriet en pijn geweest. Er is boosheid en frustratie. Het is hard werken en ik ben vaak moe maar dat gaat over en ik kom eruit. Sterker, fitter en beter dan ooit.

Eén reactie

  • Ria

    Lieve Anne, dat is heel erg veel wat je allemaal hebt meegemaakt.
    Maar bedenk wel: door alle vervelende/negatieve dingen die je meemaakt kom je uiteindelijk sterker terug.
    Je bent een kanjer en ik ben trots op je!
    Ga zo door!

    Liefs en groetjes Ria

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *